توصیه هایی درباره ی فلج مغزی

Recommendations about cerebral palsy

توصیه هایی درباره ی فلج مغزی (Recommendations about cerebral palsy)

 

– روشهای پیشگیری از بروز فلج مغزی:

1- تست مادران باردار از نظر عامل Rh در صورتی كه این عامل منفی باشد 72 ساعت قبل از زایمان مادر واكسینه می شود. (در صورتی كه Rh عامل فلج مغزی باشد)

2- درمان سریع كودك مبتلا به زردی به كمك روش فتوتراپی

3- انجام برنامه های كاهش استرس و فشار روانی مادران در دوره بارداری

4- حفاظت كودكان در مقابل ضربه ها و آسیب های فیزیكی به مغز خصوصاً هنگام تولد

 

– چند نکته

1- كودك بایستی توسط یك روانشناس به منظور بررسی برخی اختلالات یادگیری كودك و انجام آزمایشهای خاص به منظور جبران به موقع مشكلات ارزیابی شود.

2- به آموزش كودك و ایجاد مهارتهای مختلف اعم از مهارت خودیاری، مهارتهای اجتماعی، حركتی، آموزشهای تحصیلی و غیره بایستی اهمیت داده شود.

    • بسیاری از كودكان با مشكلات جسمی از هوش و استعداد خوبی برخوردارند كه پرورش مهارتها و استعدادها خصوصاً در سنین قبل از دبستان می تواند در ایجاد اعتماد به نفس بیشتر كودك در مدرسه و مراحل بعدی زندگی او نقش به سزایی داشته باشد.

3- لازم به ذكر است كه كودكان با مشكلات جسمی شدید كه شاید از رفتن به مدرسه محرومند از یادگیری و آموزش محروم نیستند و نباید محروم شوند.

4- كودكانی در عین حال از نظر ذهنی نیز دارای محدودیتهایی هستند را می توان با مشاوره و اهتمام به توانمندسازی كودك در خودیاری و استفاده از توانمندیهایش بهبود بخشید و شاید این امر از اهمیت بیشتری برخوردار باشد

 

– در خصوص اینكه چه باید كرد خانواده ها می بایست توجه نمایند كه :

– پی آمد ضایعه فلج مغزی برای كودكان با انواع ضایعه متفاوت می باشد و انتظار این است كودك را همانطوریكه هست پذیرا باشیم.

– ضایعه فلج مغزی یك بیماری پیشرونده نبوده، مداخلات و حمایت های بموقع می تواند كمك مؤثری برای استقلال كودك باشد. كودك توجه بیشتری را طلب می نماید و ضرورت دارد فرصت و امكانات و شرایط مناسب برای رشد و شكوفایی استعدادهایش فراهم شود.

– بهتر است والدین هر چه بیشتر درباره فرزند و معلولیتش اطلاعات مناسب كسب نمایند تا در آموزش و حمایت از او نقش مؤثرتری را ایفا كنند. بخاطر داشته باشید كه نقش والدین در روند توانبخشی كاملاً‌ تخصصی و قابل توجه می باشد.

– بهتر است وعده های درمانی را با وضع كودك و واقعیات موجود تطبیق داد تا بتوان وعده های آرمانی را از درمانهای واقعی تفكیك كرد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *